Antwerpse kleppers

Die Anarchistische Abentunderhaltung, kortweg DAAU, zal op 27 februari met een nieuw repertoire het Kleppersfestival feestelijk afsluiten. We spraken met Han Stubbe (klarinet) in ’t Zeezicht aan de Dageraadplaats.

Jullie stellen je nieuwe album ‘The Shepherd’s Dream’ voor in de Bourla. Waarom net daar?

We waren al heel blij dat Toneelhuis ons de gelegenheid bood om daar te spelen. We hebben er al vrij vaak gespeeld, dus voor ons is het toch wel een speciale plek. Zeker om terug naar buiten te komen na een periode van bijna drie jaar weinig gedaan te hebben, toch zeker in België. Dat is een mooie gelegenheid om nieuw werk voor te stellen.

Het album komt pas uit op 12 april. Waarom stellen jullie het nu al voor?

Omdat we de mogelijkheid hebben gekregen om dat in de Bourla te doen. En het slotconcert van de Antwerpse Kleppers is al de 27^e februari, niet de 12^e april. Maar het is leuk om een soort van avant-première te houden.

Is de Bourla een goede plaats om op te treden?

Natuurlijk. De plaats zelf is heel mooi en de klank is er heel goed. Door de historiek  hangt er een leuke sfeer die je in andere zalen niet hebt.

Is het wel leuk als iedereen maar zit te kijken?

We spelen met de groep op allerhande soorten gelegenheden. Dat kan gaan van festivals tot theaterzalen. We hebben de twee altijd graag gedaan. Dat is wel ons ding: we beschouwen ons niet als een klassiek ensemble, maar ook niet als een rockgroep. Eigenlijk is ons credo overal onze muziek te brengen waar het mogelijk is. In dat opzicht is spelen voor een zittend publiek, dat stil is, iets helemaal anders. Je kan meer op de subtiliteit werken.

Ons nieuw repertoire is heel rustig en vrij minimalistisch. We zien er heel hard naar uit om dat in de Bourla te brengen.

Het is dus geen feestplaat geworden?

Nee, dat zeker niet. Het is een plaat waarin we de stilte en de traagheid opzoeken. Waarin we met kleine details in onze sound het verhaal proberen te vertellen. Meer dan in volume of snelheid. We willen het echt subtiel aan pakken. We proberen onze instrumenten niet te gebruiken op de meest voor de hand liggende manier: door bijvoorbeeld voor bijgeluiden te gaan en op de klank van het instrument te werken. Dat zijn zaken die eerder geïnspireerd zijn door hedendaagse popmuziek.

Is de plaat door iets geïnspireerd?

We zijn gewoon zonder vooropgezet plan gedurende enkele maanden muziek beginnen maken in improvisatiesessies. Die muziek had volgens ons een pastoraal karakter. Het heeft bijna een naïef utopisch karakter waarin we een idyllisch landschap proberen te creëren. Muziek zoals Beethoven’s Pastorale is ook een beetje een inspiratie geweest.

Is er met dit album nog ruimte om te improviseren?

Dat is niet duidelijk, omdat we nog maar net begonnen zijn met een aantal optredens. De bedoeling is zeker dat de composities open staan voor veranderingen. Daarom dat we elk optreden opnemen en de avond zelf op cd te koop aanbieden. Om de mensen die de plaat hebben gekocht de gelegenheid te geven de live versies te kopen en bij hun cd te steken. We zijn van plan de muziek te laten leven en evolueren.

Ga je zaterdag blijven voor het feestje achteraf?

Ik veronderstel van wel ja (lacht).